{"id":2338,"date":"2026-02-04T20:51:06","date_gmt":"2026-02-04T20:51:06","guid":{"rendered":"https:\/\/pozalogika.pl\/?p=2338"},"modified":"2026-03-30T12:44:13","modified_gmt":"2026-03-30T12:44:13","slug":"grzech-pierworodny-rdz-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pozalogika.pl\/index.php\/2026\/02\/04\/grzech-pierworodny-rdz-3\/","title":{"rendered":"Skutki rozmowy z w\u0119\u017cem. Grzech pierworodny i jego konsekwencje [cykl ,,Od Nowa”]"},"content":{"rendered":"\n

<\/p>\n\n\n\n

\"Cz\u0142owiek<\/figure>\n\n\n\n

Co si\u0119 sta\u0142o w Ogrodzie Eden, w czym tkwi\u0142 grzech i jakie nauczki wyci\u0105gn\u0105\u0107 mo\u017cemy z tego dialogu cz\u0142owieka z w\u0119\u017cem?<\/strong><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Rdz 3: Konsekwencje grzechu w \u017cyciu cz\u0142owieka<\/h3>\n\n\n\n

Jeste\u015bmy nadal w Ogrodzie Eden. Pojawi si\u0119 grzech. Wiemy ju\u017c, jak ta historia si\u0119 sko\u0144czy, wiemy wi\u0119cej bo przecie\u017c jeste\u015bmy po Wcieleniu, po \u015bmierci i zmartwychwstaniu Jezusa, i jako ludzie jeste\u015bmy w przededniu czas\u00f3w ostatecznych. My ju\u017c jeste\u015bmy odkupieni, ju\u017c za nasz grzech zap\u0142ata Jego krwi \u015bwi\u0119tej si\u0119 dokona\u0142a. Ale w Ksi\u0119dze Rodzaju teraz jeste\u015bmy w rozdziale 3, a wi\u0119c nadal jakby u pocz\u0105tku, ziemia jeszcze nie ostyg\u0142a po stworzeniu jej przez Boga, pojawia si\u0119 w\u0105\u017c i zaczyna si\u0119 dramat.\u00a0<\/p>\n\n\n\n

W przek\u0142adzie Izaaka Cylkowa czytamy przypis o w\u0119\u017cu, \u017ce “mowa tu o zwierz\u0119ciu, kt\u00f3re obdarzone by\u0142o nadzwyczajnymi cechami. Talmud (Sota 9b) relacjonuje, \u017ce pocz\u0105tkowo w\u0105\u017c mia\u0142 by\u0107 kr\u00f3lem wszystkich zwierz\u0105t, chodzi\u0142 wyprostowany i spo\u017cywa\u0142 to samo, co cz\u0142owiek, ale odk\u0105d zosta\u0142 przekl\u0119ty musi czo\u0142ga\u0107 si\u0119 na brzuchu i \u017cywi\u0107 si\u0119 prochem”. <\/p>\n\n\n\n

W\u0105\u017c wchodzi w dialog z kobiet\u0105. Znamy chyba wszyscy t\u0119 opowie\u015b\u0107, wi\u0119c przejd\u017amy do kilku nauk z niej p\u0142yn\u0105cych. <\/p>\n\n\n\n

Dialog Ewy z w\u0119\u017cem \u2013 mechanizm pokusy i grzechu<\/h2>\n\n\n\n

Po pierwsze: w\u0105\u017c \u0142apie si\u0119 tego, co chyba wszyscy jako\u015b znamy: poczucie w\u0142asnej warto\u015bci, chce zagra\u0107 na jakiej\u015b pustce w cz\u0142owieku, na czym\u015b co trzeba wype\u0142ni\u0107, na ch\u0119ci bycia docenionym. Zanim to czyni to zaczyna od przygotowania gruntu. Najpierw zasiewa w sercu Ewy w\u0105tpliwo\u015b\u0107 (czy ludzie aby dobrze zrozumieli? Czy serio B\u00f3g im kaza\u0142 si\u0119 trzyma\u0107 z dala od drzewa?), p\u00f3\u017aniej jest “pocieszanie” i bagatelizowanie problemu (w\u0105\u017c m\u00f3wi, \u017ce przecie\u017c nic si\u0119 nie stanie, gdy kobieta zgrzeszy, no normalnie luzik b\u0119dzie), potem w\u0105\u017c wzbudza wrogo\u015b\u0107 wobec Boga i sk\u0142\u00f3cenie cz\u0142owieka z Bogiem (w\u0105\u017c m\u00f3wi, \u017ce B\u00f3g zakaza\u0142 jedzenia tych owoc\u00f3w \u017ceby cz\u0142owiek nie sta\u0142 si\u0119 rozumny, \u017ce B\u00f3g co\u015b ukry\u0142 przed cz\u0142owiekiem i \u017ce to jest egoistyczne). <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Czy nie jest od tamtej pory ju\u017c w naszym \u017cyciu podobnie, gdy chcemy co\u015b z\u0142ego uczyni\u0107? Zadajemy sobie pytanie: “czy to aby na pewno jest z\u0142e?”, potem si\u0119 mo\u017ce usprawiedliwiamy lub bagatelizujemy problem lub oszukujemy, \u017ce “no przecie\u017c nic si\u0119 nie dzieje, nic nie stanie si\u0119”, nast\u0119pnie nast\u0119puje pr\u00f3ba racjonalizacji, zatwardzia\u0142o\u015bci, mo\u017ce podwa\u017cania praw i regu\u0142 lub podwa\u017cania woli Bo\u017cej, m\u00f3wimy w\u00f3wczas: “to przykazanie nie przystaje do tych czas\u00f3w… co z\u0142ego jest w…, to nieludzkie, B\u00f3g na pewno si\u0119 nie obrazi, ja wiem lepiej…” itd. I wpadamy w taki kr\u0105g. Potem jest upadek i jest kac moralny. Ale zanim to nast\u0105pi, to Ewa widzi, \u017ce te owoce s\u0105 dobre, s\u0105 s\u0142odkie, no jest fajnie i przyjemnie. Dopiero po tym do\u015bwiadczeniu, ju\u017c za chwil\u0119, przyjdzie poczucie winy. <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Sp\u00f3jrz tylko jak z\u0142o\u017cony, jak przekombinowany jest to proces, a jak subtelnie i niewinnie si\u0119 zaczyna. Najpierw jest przygotowany grunt pod grzech, potem jest to przyjemne i smaczne, ale to pozory, bo za chwil\u0119 wychodzi prawda: kac moralny, b\u00f3l duchowy, z\u0142o\u015b\u0107, smutek.<\/p>\n\n\n\n

Druga rzecz. Pomy\u015blmy chwil\u0119, zobaczmy i pomy\u015blmy, czy my naprawd\u0119 wszystko musimy wiedzie\u0107, w tej pokusie wiedzy czy aby czasem za daleko nie chcemy p\u00f3j\u015b\u0107? Ewa chcia\u0142a pozna\u0107 ten smak owocu, chcia\u0142a by\u0107 jak B\u00f3g, otworzy\u0142y si\u0119 jej oczy, spostrzeg\u0142a sw\u0105 nago\u015b\u0107, pozna\u0142a co to wstyd i wachlarz jej emocji si\u0119 poszerzy\u0142 – to fakt. Pozna\u0142a co\u015b, ale jest to co\u015b, co j\u0105 przyt\u0142oczy\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Kolejna kwestia: odpowiedzialno\u015b\u0107 za winy. Kiedy\u015b o tym pisa\u0142em w komentarzu do niedzielnej Liturgii S\u0142owa<\/a>. Adam zgania na Ew\u0119, Ewa na w\u0119\u017ca. A przecie\u017c B\u00f3g doskonale wie, jak by\u0142o. Ale B\u00f3g jeszcze daje szans\u0119 do przyznania si\u0119 zapytaniem Adama o win\u0119. Adam m\u00f3wi, \u017ce zjad\u0142 – jest tu prawda, ale szuka jednocze\u015bnie winnego, Ewa czyni to samo.<\/p>\n\n\n\n

Oczy pierwszych ludzi nagle si\u0119 otworzy\u0142y i to, czego nie widzieli – ale takiego problematycznego – teraz widz. Byli niewinni i po grzechu dostrzegaj\u0105 brak tej niewinno\u015bci, bo nie wiedzieli \u017ce nago\u015b\u0107 mo\u017ce by\u0107 wstydliwa, \u017ce mo\u017ce by\u0107 co\u015b takiego co cz\u0142owiek chce ukry\u0107, schowa\u0107. Po grzechu to cz\u0142owiek ju\u017c widzi, widzi takie obszary swego \u017cycia kt\u00f3re by\u0142y dobre lub neutralne z natury istnienia, a staj\u0105 si\u0119 w jego oczach problematyczne. To co by\u0142o dobre z natury, w tym oczach po grzechu staje si\u0119 inne. Mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra jest dobra i pi\u0119kna, w tych oczach mo\u017ce przerodzi\u0107 si\u0119 w zazdro\u015b\u0107, nienawi\u015b\u0107 albo po\u017c\u0105danie, i w ch\u0119\u0107 posiadania drugiego cz\u0142owieka na w\u0142asno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Rozdzia\u0142 trzeci uczy te\u017c tego, \u017ceby nie wchodzi\u0107 ze z\u0142em w dialog, w rozmow\u0119. Rozmowa z w\u0119\u017cem kojarzy mi si\u0119 z rozmow\u0105 Jezusa z szatanem podczas kuszenia na pustyni – diabe\u0142 \u017ceruje na pokusach, na dobrych rzeczach, bo obiecuje Jezusowi w\u0142adz\u0119, pokarm, bezpiecze\u0144stwo ale w zamian – w zamian za oddanie czci. Innym razem Jezus rozmawia ze z\u0142ym duchem w op\u0119tanym, i ten z\u0142y duch potrafi powiedzie\u0107 nawet prawd\u0119, bo s\u0142usznie nazywa Jezusa Bogiem, ale czyni to z brakiem szacunku, z wrogo\u015bci\u0105. Z\u0142y duch potrafi powiedzie\u0107 nam nawet prawd\u0119, nawet te\u017c wskaza\u0107 na rzeczy dobre z natury, ale ma ukryty zamiar, i to zamiar z\u0142y. Nie warto wi\u0119c wchodzi\u0107 z nim w dialog, w rozmow\u0119, bo to si\u0119 \u017ale ko\u0144czy, a b\u0142\u0105d Ewy polega\u0142 na tym \u017ce wesz\u0142a w dialog ze z\u0142ym. <\/p>\n\n\n\n

Adam i Ewa odpowiedzialno\u015b\u0107<\/h2>\n\n\n\n

Nawet praca, kt\u00f3ra mia\u0142a by\u0107 dla cz\u0142owieka czym\u015b dobrym, powo\u0142aniem, s\u0142u\u017cb\u0105 i w\u0142adz\u0105 (by\u0142a dobra, o czym m\u00f3wili\u015bmy poprzednio<\/a>), czyli jest jak z tym spojrzeniem: jest co\u015b dobrego, po grzechu staje si\u0119 to trudem, zm\u0119czeniem (tak jak przekazywanie \u017cycia: Ewa powsta\u0142a z \u017cebra Adama na \u015bnie, w znieczuleniu, bez b\u00f3lu, od teraz powstawanie \u017cycia, czyli por\u00f3d, odbywa\u0107 si\u0119 b\u0119dzie w b\u00f3lu i trudzie). Ale nadal jest obietnica, \u017ce ten trud zdobywania po\u017cywienia z tej dobrej ziemi, kt\u00f3r\u0105 w tej chwili cz\u0142owiek swym grzechem zbeszcze\u015bci\u0142 i kt\u00f3ra wydawa\u0107 b\u0119dzie teraz “oset”, b\u0119dzie trwa\u0142 do ko\u0144ca dni cz\u0142owieka, do momentu, a\u017c cz\u0142owiek stanie si\u0119 tym prochem z kt\u00f3rego powsta\u0142. <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

I tu interpretuje si\u0119 to tak, \u017ce cz\u0142owiek z prochu raju powsta\u0142 i w ten proch raju si\u0119 po \u015bmierci przemieni, a wi\u0119c po trudzie \u017cycia wr\u00f3ci do tego raju, z kt\u00f3rego zostaje po grzechu wygnany. Cz\u0142owiek ju\u017c tu nie pasuje, sam tak wybra\u0142, idzie w \u015bwiat jednak powo\u0142any: uprawia\u0107 t\u0119 ziemi\u0119, z kt\u00f3rej zosta\u0142 stworzony i ulepiony, t\u0119 ziemi\u0119 kt\u00f3ra na niego czeka\u0142a w pierwszych rozdzia\u0142ach Biblii. Otrzymuje od Boga ciep\u0142e odzienie ze sk\u00f3r i idzie czyni\u0107 sobie ziemi\u0119 poddan\u0105, a wi\u0119c cel i misja i powo\u0142anie nie zmieni\u0142y si\u0119, zmieni\u0142y si\u0119 za spraw\u0105 czyn\u00f3w cz\u0142owieka okoliczno\u015bci. <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

To te\u017c ciekawa lekcja, bo ka\u017cdy z nas ma powo\u0142anie i misj\u0119 \u017cyciow\u0105 (oczywi\u015bcie wsp\u00f3lny jest ten cel, by do tej ziemi rajskiej wr\u00f3ci\u0107, czyli wszyscy d\u0105\u017cymy do \u015bwi\u0119to\u015bci, do wieczno\u015bci, do zjednoczenia z Bogiem na wieki), ale mamy te \u017cyciowe misje, ale mamy te\u017c woln\u0105 wol\u0119. Cho\u0107 za spraw\u0105 naszych czyn\u00f3w mo\u017ce te okoliczno\u015bci si\u0119 zmieniaj\u0105, misja i powo\u0142anie istniej\u0105 nadal.<\/p>\n\n\n\n

I na koniec kilka s\u0142\u00f3w o tym schowaniu si\u0119 w krzaki przed Bogiem, co Adam i Ewa czyni\u0105 po upadku. To troch\u0119 jak Jonasz. My te\u017c chcemy si\u0119 cz\u0119sto schowa\u0107, uciec, nie da\u0107 si\u0119 znale\u017a\u0107 dos\u0142ownie (cho\u0107 przecie\u017c B\u00f3g nas widzi) ale i czasem wewn\u0119trznie (na zasadzie: “zgrzeszy\u0142em, nie jestem godzien z Bogiem rozmawia\u0107”), przy czym to nie postawa pokory i niegodno\u015bci bycia przy Nim, ale postawa rozpaczy, a wi\u0119c grzechu \u015bmiertelnego, takiego zw\u0105tpienia w Jego mi\u0142o\u015b\u0107. <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

A On tym bardziej chce nas pocieszy\u0107. Czasem uwa\u017camy si\u0119 za dobrych i oddalamy si\u0119 od Boga, bo czujemy, jakby nie by\u0142 nam potrzebny, a dopiero upadek czy dramat \u017cycia sprawiaj\u0105, \u017ce zbli\u017camy si\u0119 do Niego, szukamy Go. Sytuacja syna marnotrawnego i powitanie go przez ojca. Adam i Ewa wchodz\u0105 w krzaki. B\u00f3g m\u00f3wi im prawd\u0119, \u017ce zrobili \u017ale i \u017ce teraz b\u0119dzie ci\u0119\u017cko – nie widz\u0119 tego jak mo\u017ce wielu, \u017ce tu B\u00f3g daje kar\u0119 ludziom. Widz\u0119 to jako obwieszczenie ludziom czego\u015b, co sami \u015bci\u0105gn\u0119li, powiedzenie im, \u017ce teraz taka jest konsekwencja, bo \u015bwiat by\u0142 harmonijny i dobry i to cz\u0142owiek t\u0119 harmoni\u0119 popsu\u0142, zaingerowa\u0142 w pewne prawa \u015bwiata i teraz tak b\u0119dzie. <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

B\u00f3g tutaj nie zsy\u0142a kary, ale schodzi do ludzi i jest z nimi, On im obwieszcza t\u0119 informacj\u0119 i jednocze\u015bnie jest obok. To troch\u0119 jak z tym pytaniem o cierpienie i obwinianie o nie Boga. Prosty przyk\u0142ad: je\u015bli jest choroba to od razu obwiniony jest B\u00f3g, a nie patrzymy cz\u0119sto, \u017ce zatruwamy przyrod\u0119, zatruwamy rzeki, a zatrute rzeki zatruwaj\u0105 zwierz\u0119ta i ludzi. Nie zauwa\u017camy, \u017ce ludzie morduj\u0105, kradn\u0105, rabuj\u0105, czyni\u0105 z\u0142o, \u017ce w wielu przypadkach ludzie ludziom czyni\u0105 taki los.<\/p>\n\n\n\n

Czego nas uczy ta scena w Ogrodzie Eden?<\/h2>\n\n\n\n