{"id":3107,"date":"2014-12-21T15:27:00","date_gmt":"2014-12-21T15:27:00","guid":{"rendered":"https:\/\/pozalogika.pl\/?p=3107"},"modified":"2026-04-09T15:36:09","modified_gmt":"2026-04-09T15:36:09","slug":"inspiracja-do-pisania-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pozalogika.pl\/index.php\/2014\/12\/21\/inspiracja-do-pisania-2\/","title":{"rendered":"Jak czerpa\u0107 tw\u00f3rcz\u0105 inspiracj\u0119 z \u017cycia? Patrz, analizuj, opisuj\u2026 Chcesz by\u0107 pisarzem \u017cycia? Oto inspiracja do pisania i 7 porad"},"content":{"rendered":"\n
\"inspiracja<\/figure>\n\n\n\n

Inspiracja do pisania i kreatywno\u015b\u0107 \u2013 jak zosta\u0107 \u201episarzem \u017cycia\u201d? Naucz si\u0119 inspirowa\u0107 innymi, naucz si\u0119 inspirowa\u0107 \u017cyciem. Nie wiesz jak? Przeczytaj w tek\u015bcie. Jest te\u017c co\u015b o budowaniu postaci i o pisaniu w og\u00f3le<\/strong><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Nie tylko kreatywno\u015b\u0107. Obserwacja jako \u017ar\u00f3d\u0142o pisania
<\/h2>\n\n\n\n

Ludzie s\u0105 fascynuj\u0105cy, ciekawi. Wiedzieli to reporta\u017cy\u015bci, wiedz\u0105 pisarze. Spotykani ka\u017cdego dnia przechodnie, pasa\u017cerowie autobusu, koledzy, oni wszyscy inspiruj\u0105 nas. I \u017cyciowo, i zawodowo (gdy paramy si\u0119 pisaniem).  Kapu\u015bci\u0144ski kiedy\u015b napisa\u0142, \u017ce gdy umiera cz\u0142owiek, umiera wraz z nim biblioteka. Oczywi\u015bcie ta opowie\u015bci, historii, do\u015bwiadcze\u0144. <\/p>\n\n\n\n

Im bardziej skupiamy si\u0119 na obserwacji innych, tym bardziej zauwa\u017camy ich r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107. I pi\u0119kno przy okazji.<\/p>\n\n\n\n


T\u0142o i rzeczywisto\u015b\u0107<\/strong>
<\/h2>\n\n\n\n

Wczoraj szed\u0142em przez swoje rodzinne miasto. Widz\u0119 pana, starszy, wysoki, szczup\u0142y, ubrany w d\u0142ugi damski pikowany p\u0142aszcz. Rozpi\u0119ty. Prowadzi czerwony rower i kuleje, w\u0142a\u015bciwie jedno\u015blad s\u0142u\u017cy mu do podpierania si\u0119 (tak jak laska lub kij). Idzie w kierunku kolegi. Tamten do niego co\u015b m\u00f3wi\u0142, niedos\u0142ysza\u0142em. Pan z rowerem nagle m\u00f3wi: a gdzie to jest napisane, \u017ce to jego, albo moje? <\/em>I ja tak id\u0119 i my\u015bl\u0119: czy on ten rower w\u0142a\u015bnie ukrad\u0142, czy te\u017c co\u015b kontekstowo innego z tego wynika. Dodaj do tego mg\u0142\u0119, szarug\u0119, t\u0142um ludzi wok\u00f3\u0142 i jeszcze jaki\u015b zgrabny epitet. I masz fajn\u0105 scen\u0119 albo literacki obrazek.<\/p>\n\n\n\n

Kobieta g\u0142o\u015bno m\u00f3wi\u0105ca przez telefon, \u017ce jej kolega jest (nie dos\u0142ownie, ale jako\u015b tak) niedostosowany spo\u0142ecznie<\/em> i trzeba u\u017cy\u0107 na nim prymitywne metody (tzn. wywiesi\u0107 w pracy anonimowe kartki z porad\u0105, jak si\u0119 zachowywa\u0107). Gdy jad\u0119 co jaki\u015b czas oko\u0142o 7.00 do Lublina, w D\u0119blinie wsiadam do drugiego poci\u0105gu, w kt\u00f3rym od trzech lat spotykam zabawnego konduktora. Zawsze u\u015bmiechni\u0119ty, zagada do innych, po\u017cartuje, na odchodne powie do widzenia.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Nie jest wa\u017cne to, \u017ce mo\u017ce nie zd\u0105\u017cy\u0142em wypi\u0107 kawy (albo ledwo \u017cywy wyci\u0105gam kubek z czarnym naparem, popijam i wiem, \u017ce z poci\u0105gu jad\u0119 prosto na uczelni\u0119, potem jeszcze na niej siedz\u0119, a potem jeszcze i jeszcze, i… jeszcze). Takie poranki s\u0105 fajne.<\/p>\n\n\n\n

Ju\u017c wiesz o co mi chodzi? <\/p>\n\n\n\n

Ludzie wok\u00f3\u0142 s\u0105 ogromnie inspiruj\u0105cy, wystarczy troch\u0119 ich poobserwowa\u0107, zapami\u0119ta\u0107 zachowania, wczu\u0107 si\u0119 w to, co oni czuj\u0105 lub mog\u0105 czu\u0107. A mo\u017ce pomy\u015ble\u0107 o tym, co ten pan lub pani zrobiliby, gdyby…<\/p>\n\n\n\n

Nie musisz by\u0107 reporterem, pisarzem, psychologiem, by obserwowa\u0107. Nie ka\u017c\u0119 ci by\u0107 w\u015bcibskim, pods\u0142uchiwa\u0107 itd. Po prostu przesta\u0107 na chwil\u0119 my\u015ble\u0107, wy\u0142\u0105czy\u0107 siebie i po prostu wszystko obserwowa\u0107. Kto wie, czy jaka\u015b mocna inspiracja, jakie\u015b wewn\u0119trzne wow <\/em>nie pojawi si\u0119 samo?<\/p>\n\n\n\n

A mo\u017ce jeste\u015b w\u0142a\u015bnie pisarzem?<\/p>\n\n\n\n

Jak to z pisarzami bywa?<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Czy ka\u017cdy jest pisarzem, czy tylko ten, kto co ju\u017c wyda\u0142? A je\u015bli tak, to czy gdy wyda\u0142, ale w sieci, to te\u017c jest? Wierz\u0119, \u017ce ka\u017cdy z nas jest pisarzem (w takim klasycznym uj\u0119ciu to oczywi\u015bcie jest ten, kto napisa\u0142 co\u015b, wyda\u0142 i ma odbiorc\u00f3w, ale chodzi mi o szerszy kontekst, bo nawet gdy komu\u015b co\u015b opowiadamy, to tworzymy w\u0142asn\u0105 fabu\u0142\u0119, bardziej lub mniej zwi\u0105zan\u0105 z prawd\u0105, ale jednak). Nawet ka\u017cdy z nas przekazuje fakty ze zdarze\u0144 inaczej, r\u00f3\u017cne opowie\u015bci. <\/p>\n\n\n\n

Relacjonuj\u0105c \u017cycie, pisz\u0105c pami\u0119tnik, bloguj\u0105c – jeste\u015bmy pisarzami. Jako zaw\u00f3d mog\u0105 sobie to wpisa\u0107 ci, kt\u00f3rych ksi\u0105\u017cka stoi na p\u00f3\u0142ce w ksi\u0119garni. A co, je\u015bli wprowadzi\u0107 now\u0105 kategori\u0119: pisarz \u017cycia<\/strong>?<\/p>\n\n\n\n

Najpierw jednak o tych zawodowych.<\/p>\n\n\n\n

Dalej<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Obserwuj\u0105c ludzi, s\u0142uchaj\u0105c ich, analizuj\u0105c pod k\u0105tem zachowa\u0144, zaczynasz ich rozumie\u0107. Mo\u017ce i wsp\u00f3\u0142czu\u0107? A mo\u017ce my\u015ble\u0107 nad motywami ich dzia\u0142a\u0144? Zadajesz sobie pytania, szukasz odpowiedzi. Wiesz wi\u0119cej o \u015bwiecie. Niekt\u00f3re zachowania mo\u017cesz opisa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli jednak b\u0119dziesz pisa\u0142 powie\u015bci na podstawie tego, co m\u00f3wi\u0105 ci znajomi i kumple, je\u015bli ich osobowo\u015b\u0107 w skali 1:1 przeniesiesz do swojej opowie\u015bci, to wiesz co? To znajomi nie b\u0119d\u0105 chcieli z tob\u0105 rozmawia\u0107, albo obra\u017c\u0105 si\u0119. Bo rozpoznaj\u0105 si\u0119 w tym. Inspirowanie si\u0119 nie jest z\u0142e. Nie uczy\u0144 jednak z niego priorytetu.<\/p>\n\n\n\n

Najfajniejsze historie to te, kt\u00f3re powstaj\u0105 w g\u0142owie. Dlaczego masz si\u0119 ogranicza\u0107 do cech prawdziwej postaci, je\u015bli twoja wyobra\u017ania jest nieograniczona, a bohater im bardziej z\u0142o\u017cony, tym ciekawszy.<\/p>\n\n\n\n

Tylko \u017ce nawet pan z czerwonym rowerem, spotkany naprawd\u0119, mo\u017ce by\u0107 tak inspiruj\u0105cy, \u017ce gdy tw\u00f3j bohater b\u0119dzie za\u0142amany siedzia\u0142 przy drodze, to gdy go spotka, od razu si\u0119 rozchmurzy. I cho\u0107 ten pan b\u0119dzie tam tylko t\u0142em, to ubarwi opowie\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

I pami\u0119taj, ka\u017cdy z nas jest pisarzem. Nie ka\u017cdy jednak o tym wie lub chce wiedzie\u0107. Bo wi\u0119cej jest na \u015bwiecie pisarzy \u017cycia<\/strong>, ni\u017c tych definicyjnych, kt\u00f3rzy napisali ksi\u0105\u017ck\u0119 i j\u0105 wydali. Nawet gdy opowiadasz bliskim o kim\u015b spotkanym w metrze, opisujesz sympati\u0119, piszesz o kim\u015b na blogu, w pami\u0119tniku, a mo\u017ce w opowiadaniu, jeste\u015b pisarzem – pisarzem \u017cycia. To ty grasz w nim rol\u0119, tworzysz swoj\u0105 posta\u0107. Dostrzegasz te\u017c innych bohater\u00f3w. To te\u017c od ciebie zale\u017cy, jakie relacje b\u0119dzie mia\u0142 tw\u00f3j bohater z innymi postaciami.<\/p>\n\n\n\n

Zobacz tak\u017ce:<\/strong> Reporta\u017c z podr\u00f3\u017cy, kt\u00f3ry napisa\u0142em tak\u0105 metod\u0105 (tyle, \u017ce to prawdziwa opowie\u015b\u0107)<\/p>\n\n\n\n

Wskaz\u00f3wki dla pocz\u0105tkuj\u0105cych ,,pisarzy \u017cycia”<\/strong>, czyli inspiracja do pisania<\/h2>\n\n\n\n