Kobieto, nie szukaj faceta! A ty mężczyzno sam nie bądź facetem (zmień to, i to prawie bezboleśnie)
Najpierw do kobiet. Po tych wstępnych słowach już widzę tę, przerysowaną przecież ale zabawną, desperację a’la Bridget Jones. Ale fakt jest następujący: facetów sobie daruj, zamiast nich wybierz mężczyzn. Facet to płeć sztuczna, jak język esperanto: taki uniwersalny język i model. Występuje zazwyczaj w prasie dla kobiet, jak zauważa Szczepan Twardoch w swojej Sztuce życia dla mężczyzn (książka mierna i denna, i warta nieprzeczytania, ale ten jeden wniosek to strzał celny).
Różnice
Facet dba o cerę, a mężczyzna używa kremu. Mężczyzna idzie do sklepu i kupuje kawę, facet zaś prowadzi konsumpcyjny styl życia i ma słabość do używek. Wiesz już o co chodzi? I choć te same sytuacje wykonują też kobiety, to “facet” z góry jest złym gatunkiem człowieka. Tak sobie to wyobrażam, nie zaglądając wcale do kolorowych pism dla nastolatek. Bo wydaje mi się, że właśnie takie schematy kryją się za słowem ,,facet”.
Na szczęście ty, kolego, facetem nie jesteś. Jesteś mężczyzną, czyli jesteś odpowiedzialny za drugą osobę, posiadasz odwagę i potrafisz znaleźć w sobie wewnętrzny spokój (czyli, mówiąc krótko, nie tak łatwo pozwalasz wyprowadzić siebie z równowagi).
Inaczej
Kanony i modele postępowania (na całe szczęście!) zmieniły się. Mężczyzna ma prawo mieć słabszy dzień, ma uczucia, coraz chętniej je wyraża. Potrafi też powiedzieć, że coś mu nie wyszło, albo opowiedzieć o tym, co go niepokoi, zastanawia, czego się lęka.
Nikt mu nie każe być napakowanym sterydami (albo ćwiczeniami na siłowni) kolesiem zajmującym całe przejście, albo superbohaterem z komiksów Marvela. Oglądając zresztą filmy z tymi ostatnimi łatwo możesz zauważyć, że to często szkolne popychadła, osoby niepozorne, albo jakiś chuderlak (kwestia superbohatera-wybrańca-przeciętniaka to fajna sprawa, ale już przemielona pewnie przez popkulturę, odkrycie mało innowacyjne z mojej strony, więc porzucam). Taki Peter Parker chodzi po ulicy, trochę jest nieśmiały, lekko i niepewnie się uśmiecha, a dopiero jako Spider-Man nabiera sił (i też nie jest napakowany mięśniami, ale jego siłą jest spryt, zwinność i moc, która pochodzi z wewnątrz). Siłę znajduje w sobie. Jest uczciwy, pragnie dobra i spokoju, jest szlachetny. I dobry.
Siła
Ci wybrani nie wykorzystują swojej mocy, żeby się mścić. Przeciwnie. Bo siła pochodzi ze środka. Kiedy potrzeba, mężczyzna musi być ostoją spokoju i oparciem, taką opoką. Ale kiedy sytuacja tego wymaga, z pokorą musi się przyznać, że sam potrzebuje pomocy.
Gdy kiedyś ktoś coś złego powie o facetach, uświadom go, że ma rację. Po czym powiedz, że ciebie to nie dotyczy, bo z natury jesteś (lub dążysz do tego) by być mężczyzną. Ale pamiętaj, że gdy ,,baba” cię w domu drażni, to na pewno nie mówisz o żonie czy partnerce. Bo działa to w dwie strony: ty jesteś mężczyzną a nie facetem, a ona jest kobietą a nie babą.
Siła w sobie
Jeśli jednak nadal uważasz, że twoja “stara” (drogie panie, toż to komplement! Tyle lat wierny i jeszcze kumplom się tym chwali!) to ,,baba”, znaczy to, że z ciebie to nie mężczyzna a facet (z całym tym bagażem skojarzeń rodem z kolorowych czasopism dla pań; piszą o tobie między przepisem na szparagi, a innowacyjną metodą wróżki Roksany na pozbycie się efektu jojo).
Zobacz także: Jak się duchowo nie przetrenować?
To znaczy też, że jesteś fikcją. Bo ,,facet” i ,,baba” to bohaterowie nie tylko romansów w formacie wprost na plażę, ale też nowego nurtu fantasy, tego z wymyślonymi przez pisarza postaciami od nowa, zamiast przetworzonymi istotami z legend. W ludowych opowieściach zawsze choć ziarno prawdy w nich jest. W autorskiej fikcji to często tylko wymysł twórcy. Czasem ekscentrycznego, ale może ,,facetom” to nie przeszkadza?
Dżentelmen
Według badań przeprowadzonych dla L’Oreal Paris aż 72,7% panów uważa się za dżentelmenów. To dobrze i to też o czymś świadczy. Dżentelmen to mężczyzna, czyli właśnie osoba posiadająca te szczególne cechy (i, mimo wielu upadków i potknięć, starająca się je pielęgnować). Mężczyzna zaś to nie facet, czyli zbiór kalek i uproszczeń.
Kobiety czasem mogłyby swojego partnera w tym umocnić, dowartościować, a ten zaś uwierzyć w siebie. I, żeby być uczciwym, przeciwnie: partner kobietę docenić, a ta docenić samą siebie. Może dzięki temu choć jednak bajka, nie taka wymyślona a do bólu prawdziwa, w realnym świecie także zakończy się długo i szczęśliwie. Tak jak już wiele historii (w realnym świecie) przed nią.
Jak przestać być ,,facetem”? 3 wskazówki
- Uświadom sobie, że ,,facet” to pewna medialna narracja. Niby nic takiego, ale wpływa na jakieś poczucie tożsamości, a to sprawia, że inaczej na siebie patrzysz.
- Nie bój się słabości, bycia ludzkim, siły zaś szukaj w sobie, nie w medialnych narracjach.
- ,,Facet” to twór medialny, mężczyzna to ktoś prawdziwy. Staraj się postępować jak on.
Wszystkie wykorzystane w artykule zdjęcia podlegają darmowej i legalnej licencji CC (Creative Commons) pozwalającej na dowolny użytek i rozpowszechnianie w sieci oddanych do tego użytku materiałów; Zdjęcia na licencji CC pobrano z: http://www.publicdomainpictures.net – See more at: http://siemowi.blogspot.com/2014/07/co-o-by-sie-stao-gdyby-zamiast-pikarzy.html#sthash.2VOocyaJ.d
———–
Wykorzystane w tekście zdjęcie podlega darmowej i legalnej licencji CC (Creative Commons) pozwalającej na dowolny użytek i rozpowszechnianie w sieci oddanych do tego użytku materiałów; Zdjęcie na licencji CC pobrano z: http://www.gratisography.com
Z wykształcenia dziennikarz i trener rozwoju osobistego, w wolnych chwilach pasjonat literatury, biegania, fotografii i samorozwoju. Wierzy w rolę świeckich w Kościele a także wierzy w holistyczne podejście do człowieka, to dlatego uczestniczył w kursach z zakresu dietetyki oraz treningu personalnego. Aktywność fizyczna to nie wszystko, łączy ją więc z zainteresowaniem psychologią oraz teologią katolicką.
Kulturalna gąsienica, popkulturowy motyl [esej i 3 nauki]
Jak oddziałuje na nas przeszłość? Czyli przyszłość skomponowana z nut przeszłości [esej i kilka nauk]
Dlaczego książki są tak popularne? Podróż z literackim sztambuchem [książkowy esej i 3 nauki]
Czy Chopin, albo Kafka mogą nas czegoś nauczyć? [felieton]